Taburan penduduk
Taburan penduduk ialah cara penduduk tersebar di sesuatu kawasan. Taburan penduduk di Malaysia adalah tidak sekata. Kawasan tanah pamah, pinggir laut dan bandar besar seperti Kuala Lumpur, Pulau Pinang dan Johor Bahru mempunyai ramai penduduk. Kawasan tanah tinggi seperti Banjaran Titiwangsa serta kawasan hutan tebal pula mempunyai sedikit penduduk.
Kepadatan penduduk
Kepadatan penduduk ialah bilangan penduduk bagi setiap satu kilometer persegi kawasan. Ia menunjukkan sama ada sesuatu kawasan itu padat atau jarang penduduknya.
Idea utama
Kepadatan penduduk = jumlah penduduk ÷ luas kawasan. Unitnya ialah orang per km².
Contoh
Jika sebuah daerah mempunyai 1 000 000 orang dan luasnya 500 km², maka kepadatan penduduk = 1 000 000 ÷ 500 = 2000 orang per km².
Kawasan yang padat penduduknya biasanya mempunyai tanah rata, peluang pekerjaan yang banyak, kemudahan pengangkutan dan perkhidmatan yang baik. Pantai barat Semenanjung Malaysia padat kerana bertanah rata, mempunyai pelabuhan dan kawasan perindustrian. Sebaliknya, kawasan bertanah tinggi, berpaya atau berhutan tebal jarang penduduknya kerana sukar untuk membina bangunan dan jalan. Kawasan pedalaman Sabah dan Sarawak yang bergunung dan berhutan mempunyai kepadatan yang rendah, manakala bandar di pantainya lebih padat.
Kepadatan penduduk dipengaruhi oleh faktor fizikal (bentuk muka bumi, iklim dan tanah) dan faktor manusia (pekerjaan, pengangkutan dan perkhidmatan). Mengetahui kepadatan sesuatu kawasan membantu kerajaan merancang sekolah, klinik, jalan raya dan perumahan supaya perkhidmatan mencukupi bagi bilangan penduduknya.
Ingat
Taburan menunjukkan di mana penduduk berada; kepadatan menunjukkan berapa ramai penduduk dalam setiap km².